บทความประจำวัน

เนื้อหาต่อไปนี้เป็นบทสัมภาษณ์ระหว่าง บรรณาธิการกับพระอาจารย์นพดล สิริวํโส เกี่ยวกับประวัติการสร้างบารมีของท่าน ตั้งแต่เริ่มรู้จักวัดพระธรรมกาย จนถึงปัจจุบัน ซึ่งบางแง่มุมนั้น ทำให้ผู้สัมภาษณ์ได้ข้อคิดที่ดีและ เกิดกำลังใจในการสร้างบารมีมากยิ่งขึ้นไปอีก หวังเป็นอย่างยิ่งว่าเนื้อหาในบทนี้ จะเกิดประโยชน์ต่อผู้อ่าน

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๒ อย่าง เป็นไปในส่วนแห่งวิชชา ธรรม ๒ อย่างเป็นไฉน คือ สมถะ ๑ วิปัสสนา ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สมถะที่ภิกษุเจริญแล้ว ย่อมเสวยประโยชน์อะไร ย่อมอบรมจิต จิตที่อบรมแล้ว ย่อมเสวยประโยชน์อะไร ย่อมละราคะได้ วิปัสสนาที่อบรมแล้ว ย่อมเสวยประโยชน์อะไร ย่อมอบรมปัญญา ปัญญาที่อบรมแล้ว ย่อมเสวยประโยชน์อะไร ย่อมละอวิชชาได้

เพศภาวะของนักบวช เป็นสถานะที่บุคคลทั่วไป ให้ความเคารพกราบไหว้ เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธา และเป็นเนื้อนาบุญอันประเสริฐ แต่เพศภาวะ ของนักบวชนั้น ย่อมต้องพบเจออุปสรรค เข้ามาทดสอบกำลังใจในการ บำเพ็ญเนกขัมมบารมีอยู่ตลอดเวลา

มนุษย์บนโลกใบนี้ปรารถนาความสุข เกลียดความทุกข์ แต่กามสุขนั้น เป็นสาเหตุให้เกิดความทุกข์ในตัวของมันเอง

เรื่องต่อไปที่พระอาจารย์จะเล่าให้ฟังนั้น ไม่ได้จะตำหนิว่าผู้หญิงทั้งหมดเป็นคนไม่ดี แต่ว่าเป็นกุศโลบายที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสอนพระภิกษุที่มีความกระสันอยากลาสิกขา ด้วยธรรมโอสถที่เปรียบเหมือนยาชนิดแรง

นอกจากนี้ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ที่แสดงให้เห็นโทษของกามว่า “กามราคะ ทำให้จิตใจของสรรพสัตว์มืดบอด” ซึ่งพระอาจารย์ชอบอ่านมาก นั่นคือ “มหาปโลภนชาดก”

ทุกคนอยากทราบไหมว่า ระหว่างพระสมณโคดมสัมมาสัมพุทธเจ้า พระศรีอริยเมตไตรยสัมมาพุทธเจ้า และพระมหากัสสปเถระ มีความเกี่ยวข้องกันอย่างไร ?

เนื้อเรื่องในมาตุปุตติกสูตร อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต พระไตรปิฎกเล่มที่ ของฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่าไว้ว่า

“กามวิตกนี้เกิดขึ้นแก่เราแล้วแลก็แต่ว่า มันย่อมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนตนบ้างย่อมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนผู้อื่นบ้าง ย่อมเป็นไปเพื่อเบียดเบียนทั้งตนและทั้งสองบ้าง ทำให้ปัญญาดับก่อให้เกิดความคับแค้น

“เมื่อใดแล ธรรมทั้งหลาย ปรากฏแก่พราหมณ์ ผู้มีความเพียรเพ่งอยู่เมื่อนั้น พราหมณ์นั้น ย่อมกำจัดมารและเสนาเสียได้ดุจดวงอาทิตย์อุทัย ทำอากาศให้สว่างฉะนั้น”