นิทานชาดกทั้งหมด นิทานพร้อมภาพสวยๆ นิทานชาดกและคติสอนใจ อ่านนิทานชาดกพร้อมรูปภาพประกอบ นิทานชาดกที่คัดแต่เรื่องดีๆ
อ่านแล้วสนุกและให้สาระคติสอนใจได้เป็นอย่างดี รวบรวมไว้ที่นี่ให้คุณได้อ่านกันแบบ

แสงแดดยามบ่ายสาดผ่านแนวป่าแห่งแคว้นมคธ เสียงแมลงดังระงมท่ามกลางความร้อนอบอ้าวชายคนหนึ่งกำลังใช้ขวานผ่าฟืนอย่างหน็ดเหนื่อย ก่อนเสียงหึ่ง ๆ จะดังขึ้นข้างหู ...อ่านต่อ
มื่อคำตักเตือนจากมิตร กลายเป็นบททดสอบของใจค่ำคืนหนึ่ง ณ พระราชวังแห่งคันธารรัฐ แสงจันทร์เต็มดวงส่องผ่านหน้าต่างเข้ามายังท้องพระโรงพระเจ้าคันธาระประทับอยู่บนบัลลังก์ ท่ามกลางเหล่าเสนาอำมาตย์ ขณะกำลังสนทนาถึงหลักธรรมในการดำเนินชีวิตทันใดนั้น แสงจันทร์ที่เคยสว่างไสวกลับค่อย ๆ มืดลง ...อ่านต่อ
ท่ามกลางผืนป่าหิมพานต์อันกว้างใหญ่ มีอาศรมแห่งหนึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางแมกไม้และขุนเขา เป็นที่พำนักของเหล่าฤๅษีกว่าห้าร้อยตน ผู้ละทิ้งชีวิตทางโลกเพื่อแสวงหาความสงบเหล่าฤๅษีทั้งหมดอยู่ภายใต้การดูแลของอาจารย์ผู้ทรงปัญญา ...อ่านต่อ
สามสหายแห่งป่าหิมพานต์  ผู้ยิ่งใหญ่ไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดณ ป่าหิมพานต์อันกว้างใหญ่ มีต้นไทรยักษ์ต้นหนึ่งแผ่กิ่งก้านปกคลุมผืนป่า รากไม้ขนาดใหญ่ทอดยาวลงสู่พื้นดิน ...อ่านต่อ
อาณาจักรใต้แม่น้ำในอดีตกาล ระหว่างแคว้นอังคะกับแคว้นมคธ มีแม่น้ำสายใหญ่ชื่อว่า จัมปานทีใต้แม่น้ำนั้น มีอาณาจักรลึกลับซ่อนอยู่มันคือนาคพิภพดินแดนอันเต็มไปด้วยวิมาน แก้วมณี และทรัพย์สมบัติมหาศาล มีพญานาคราชพระนามว่า จัมเปยยะ เป็นผู้ปกครอง ...อ่านต่อ
ณ กรุงสาวัตถีพระเจ้าโกศลกับพระนางมัลลิกาเทวีเกิดความไม่เข้าใจกันจากเรื่องที่เคยเล็ก กลับกลายเป็นความบาดหมางพระราชาทรงกริ้วพระมเหสีมาก ถึงขั้นไม่ยอมทอดพระเนตร ไม่ตรัสด้วย และไม่สนพระทัยเหมือนแต่ก่อนพระนางมัลลิกาทรงเสียพระทัยแต่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้พระราชาคลายความโกรธพระนางได้แต่คิดว่า"พระพุทธองค์จะทรงทราบหรือไม่ว่า ตอนนี้เกิดอะไรขึ้นระหว่างเรา..." ...อ่านต่อ
ครั้งหนึ่ง เมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ภิกษุหลายรูปกำลังนั่งสนทนากันในโรงธรรมเรื่องที่ทุกคนกำลังพูดถึงคือ พระเทวทัตภิกษุรูปหนึ่งกล่าวขึ้นว่า“พระเทวทัตเคยเป็นศิษย์ เคยได้รับคำสอนจากพระศาสดาแท้ ๆ แต่สุดท้ายกลับแยกตัวออกไป กลายเป็นฝ่ายตรงข้าม และนำตนเองไปสู่ความพินาศ” ...อ่านต่อ
พกพรหมอาศัยอยู่ในพรหมโลกชีวิตของเขายาวนานเกินกว่ามนุษย์จะจินตนาการได้ก่อนหน้านี้ เขาเคยเกิดในพรหมโลกชั้นอื่นมาแล้วหลายครั้งแต่เพราะกาลเวลาผ่านไปยาวนานเหลือเกิน...ความทรงจำเหล่านั้นจึงหายไปเขาจำไม่ได้ว่า ก่อนมาอยู่ที่นี่เคยอยู่ที่ไหนจำไม่ได้ว่าเคยเกิดมาอย่างไรและที่สำคัญ...เขาจำไม่ได้ว่า พรหมโลกที่เคยอยู่ก่อนหน้านี้ก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ...อ่านต่อ
คืนนั้น อนาถบิณฑิกเศรษฐีกำลังเดินทางกลับเมืองสาวัตถีแต่ระหว่างทาง เขากลับพบสิ่งที่ไม่มีนักเดินทางคนไหนอยากเจอกลุ่มโจรกำลังดักอยู่บนเส้นทางข้างหน้าเขารู้ทันทีว่า หากหยุดพักค้างคืนแถวนี้ แม้เพียงคืนเดียว ...อ่านต่อ
เมื่อหนทางสู่บัลลังก์ ต้องแลกด้วยการควบคุมหัวใจตัวเองลองนึกภาพว่า...มีใครคนหนึ่งยื่นถ้วยที่เต็มไปด้วยน้ำมันให้คุณถือน้ำมันเต็มจนเกือบล้นขอบจากนั้น ชายถือดาบเดินเข้ามายืนข้างหลัง และพูดเพียงว่า“เดินไปให้ถึงปลายทาง ถ้าน้ำมันหกแม้แต่หยดเดียว เจ้าตาย” ...อ่านต่อ
เมื่อพระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน มีภิกษุชาวเมืองโกสัมพีกลุ่มหนึ่งเกิดทะเลาะและโต้เถียงกันอย่างรุนแรงภายหลัง ภิกษุเหล่านั้นเดินทางมายังพระเชตวันเพื่อขอให้พระพุทธเจ้าทรงให้อภัยพระองค์จึงตรัสเตือนพวกเขาว่า“พวกเธอเปรียบเหมือนบุตรของเรา เมื่อได้รับคำสอนแล้ว ก็ควรนำไปปฏิบัติ”จากนั้นพระองค์ทรงยกเรื่องหนึ่งในอดีตขึ้นมาเล่าเป็นเรื่องของชายที่มีเหตุผลมากพอที่จะเกลียดใครสักคนไปตลอดชีวิต ...อ่านต่อ
สงครามครั้งหนึ่ง...เกือบเกิดขึ้นเพราะ น้ำเพียงสายเดียวระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์กับเมืองโกลิยะ มีแม่น้ำสายหนึ่งไหลผ่าน ชาวเมืองทั้งสองฝั่งต้องพึ่งน้ำจากแม่น้ำสายนี้เพื่อหล่อเลี้ยงไร่นาปีหนึ่ง น้ำกลับมีไม่มากพอสำหรับทั้งสองเมืองคนงานฝั่งโกลิยะบอกว่า ...อ่านต่อ
ครั้งหนึ่ง ณ เมืองสาวัตถี มีพราหมณ์คนหนึ่งเชี่ยวชาญเรื่องการดูลักษณะของสิริและโชคลาภวันหนึ่ง เขาได้ยินข่าวว่า อนาถบิณฑิกเศรษฐี ซึ่งครั้งหนึ่งเคยประสบปัญหาทรัพย์สิน กลับมาร่ำรวยและมีฐานะยิ่งใหญ่อีกครั้ง ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังพูดถึงเรื่องของภิกษุสองรูปเรื่องเริ่มจากภิกษุรูปหนึ่ง ซึ่งอาศัยอยู่ในวัดเล็ก ๆ แห่งหนึ่งบริเวณชายแดนวัดแห่งนั้นน่าอยู่มากสร้างอยู่บนลานหินกว้างสะอาด ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังสนทนากันถึงพระธนุคคหติสสเถระ ผู้มีความสามารถในการวางแผนและจัดกระบวนรบเมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จมาและทรงทราบเรื่อง พระองค์จึงตรัสว่า"ภิกษุทั้งหลาย พระธนุคคหติสสะไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องการวางแผนเพียงชาตินี้เท่านั้น ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าเรื่องนี้ เพื่อสอนเรื่อง ความอดทนและความเพียรทางใจพระองค์ตรัสว่า"บางครั้ง สิ่งที่ดูเหมือนความเสียหาย อาจกลายเป็นประโยชน์แก่ผู้มีปัญญาได้" ...อ่านต่อ
ณ พระเวฬุวันมหาวิหาร วันหนึ่งเหล่าภิกษุกำลังนั่งสนทนากันถึงเรื่องของพระเทวทัต"พระเทวทัตช่างโหดร้ายเหลือเกิน" ภิกษุรูปหนึ่งกล่าว" ทั้งกลิ้งหินหวังปลงพระชนม์พระพุทธองค์ ทั้งปล่อยช้างนาฬาคิรี ไม่มีแม้แต่ความเมตตาหรือความเห็นอกเห็นใจเลย" ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร วันหนึ่ง เหล่าภิกษุกำลังสนทนากันถึงพระปรีชาสามารถของพระพุทธเจ้า"น่าอัศจรรย์จริง ๆ" ภิกษุรูปหนึ่งกล่าว"พระองค์ทรงรู้วิธีสอนคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน""บางคนหลงในความงาม พระองค์ก็ใช้อุบายเรื่องความงาม""บางคนจิตฟุ้งซ่าน พระองค์ก็หาวิธีที่เหมาะกับเขา""สุดท้ายหลายคนก็บรรลุพระอรหันต์ เพราะพระปัญญาอันลึกซึ้งของพระองค์" ...อ่านต่อ
ณ พระวิหารเชตวัน พระพุทธเจ้าทรงตรัสเล่าเรื่องหนึ่งแก่เหล่าอุบาสกผู้รักษาอุโบสถพระองค์ตรัสว่า...“ผู้ใดรักษาศีล ให้ทาน ไม่โกรธ และเจริญเมตตา แม้เพียงช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ย่อมได้รับผลแห่งบุญนั้น”  ...อ่านต่อ
ในเมืองสาวัตถี มีหญิงสาวคนหนึ่งชื่อว่า “มัลลิกา”เธอเป็นลูกสาวของคนจัดดอกไม้ธรรมดา ๆ ฐานะไม่ได้ร่ำรวย แต่เป็นคนหน้าตางดงามและจิตใจดีวันหนึ่ง ตอนอายุประมาณสิบหกปี มัลลิกากำลังเดินไปสวนดอกไม้กับเพื่อนๆในตะกร้าของเธอมีขนมกุมมาสอยู่สามก้อน เป็นอาหารง่าย ๆ ที่ตั้งใจจะเอาไว้กินระหว่างวัน ...อ่านต่อ
นานมาแล้ว ในเมืองราชคฤห์ มีครอบครัวเศรษฐีตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งลูกชายของบ้านได้แต่งงานกับหญิงสาวจากต่างเมือง แต่หลังแต่งงานผ่านไปนาน นางก็ยังไม่มีลูกคนในบ้านเริ่มซุบซิบกันลับหลัง“ตั้งแต่นางเข้ามา บ้านเราก็ไม่เจริญเหมือนเดิม” ...อ่านต่อ
นานมาแล้ว ในเมืองพาราณสี มีม้าศึกตัวหนึ่งชื่อว่า“โภชาชานียะ”มันไม่ใช่ม้าธรรมดาขนเป็นเงางาม แข็งแรง สง่างาม และฉลาดเหนือม้าทั้งปวงพระราชาทรงรักมันมาก ดูแลอย่างดีที่สุดราวกับอัญมณีล้ำค่ามันกินอาหารชั้นเลิศจากถาดทองอยู่ในคอกที่หอมอบอวลด้วย ...อ่านต่อ
ครั้งหนึ่ง ในกรุงสาวัตถี มีพราหมณ์คนหนึ่งเป็นปุโรหิตประจำราชสำนักของพระเจ้าโกศลเขาเป็นคนมีตำแหน่งสูงแต่ก็เป็นคนใจร้อนและถือตัวมากวันหนึ่ง ปุโรหิตขับรถม้าเดินทางไปยังหมู่บ้านที่อยู่ในความดูแลของตนระหว่างทาง ...อ่านต่อ
ณ  เมืองโกสัมพี…ในวันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางสงฆ์พระองค์ทรงปรารภถึง พระราหุลเถระ ผู้เป็นพระโอรสของพระองค์เองพระราหุลเป็นพระหนุ่มที่มีนิสัยน่าประหลาด…คือ “ไม่ใช่แค่เชื่อฟัง” แต่เชื่อฟังแบบสุดหัวใจใครสอนอะไร ท่านทำจริง ไม่เถียง ไม่อ้าง ไม่แก้ตัวเรียกได้ว่า “ใคร่ต่อการศึกษา” อย่างแท้จริง ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่งในวัดเงียบสงบ แต่บรรยากาศในหมู่สงฆ์กลับตึงเครียดเพราะมีข่าวว่ามหาอำมาตย์สองคนของเมือง…ทะเลาะกันหนักมากต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกันพูดแรง ใส่อารมณ์ จนเรื่องลามใหญ่เหมือนคนที่เคยเป็นมิตรแท้ กลับกลายเป็นศัตรูในพริบตา ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางความสงบของวัดแต่ในเมืองสาวัตถี กลับมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นจาก “คำพูดคนคนเดียว” ...อ่านต่อ
ณ พระเชตวันมหาวิหาร…วันหนึ่ง พระพุทธเจ้าประทับอยู่ท่ามกลางหมู่สงฆ์และในเวลานั้น พระเจ้าโกศลได้ถวายทานใหญ่แก่พระสงฆ์ครบทุกอย่างเป็นเวลา 7 วันเต็ม ...อ่านต่อ
ณ พระวิหารเชตวัน ในยามเช้าที่สงบพระพุทธองค์ทรงนั่งท่ามกลางหมู่ภิกษุวันนั้น ภิกษุหลายรูปมีเรื่องสงสัย…“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ” พวกท่านกราบทูล “มนุษย์เขาฆ่าสัตว์บูชาเทวดา แล้วขอพร แบบนี้…มันได้ผลจริงหรือไม่?”  ...อ่านต่อ
ณ ป่าใหญ่ในแคว้นโกศลใกล้หมู่บ้านชื่อ “นฬกปานะ” มีสระน้ำแห่งหนึ่งน้ำใส…ดูสะอาด…น่าดื่มแต่ใครจะรู้ว่า…มัน “อันตราย” ฝูงวานรกับหัวหน้าผู้ฉลาดในป่า ...อ่านต่อ
ในสมัยหนึ่ง ณ พระเชตวันวิหารพระพุทธเจ้าทรงเล่าเรื่องนี้ขึ้น เพราะมีภิกษุรูปหนึ่งกำลังลำบากใจ...บรรณศาลาที่ไหม้… กับบทเรียนราคาแพง ...อ่านต่อ

ความหมายของชาดก

ในความหมาย คือเล่าถึงการที่พระโพธิสัตว์เวียนว่ายตายเกิด ถือเอากำเนิดในชาติต่าง ๆ ได้พบปะผจญกับเหตุการณ์ดีบ้างชั่วบ้าง แต่ก็ได้พยายามทำความดีติดต่อกันมากบ้างน้อยบ้างตลอดมา จนเป็นพระพุทธเจ้าในชาติสุดท้าย กล่าวอีกอย่างหนึ่ง จะถือว่า เรื่องชาดก เป็นวิวัฒนาการแห่งการบำเพ็ญคุณงามความดีของพระโพธิสัตว์อยู่ก็ได้ ในอรรถกถาแสดงด้วยว่า ผู้นั้นผู้นี้กลับชาติมาเกิดเป็นใครในสมัยพระพุทธเจ้า แต่ในบาลีพระไตรปิฎกกล่าวถึงเพียงบางเรื่อง เพราะฉะนั้น สาระสำคัญจึงอยู่ที่คุณงามความดีและอยู่ที่คติธรรมในนิทานนั้น ๆ

 ยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคล